در حالی این مطلب رو مینویسم که حدود یک هفته است که ارتباط ایران با اینترنت قطع شده و اونچه که به بیرون میاد ترکیب آشفتهای از خبر و شایعه است؛ اخباری که در خوشبینانهترین حالتش، چیزی جز صدای درد و رنج و فقدان نیست…
حتی در مورد انتشار این مطلب مردد هستم...