🥸🥸**** اندر احوالات تست‌نویسی، باب TUnit**
پسری را به کارگه کدنویسی همی بردندی تا شیوه‌ی کُدگری پیشه کند، استاد بگفت: «بِکُد، سپس بِتِست!» شاگرد مدتی استاده، بُکید، خسته شد؛ لَختی درنگ کرد و از برای تستیدن پرسید:
«استاد رخصت می‌دهی تا با MSTest بِتِستَم؟»
استاد بدو گفت: «بِتِست!»
باز مدتی بِتِستید، خسته شد، گفت: «استاد، اجازت باشد تا این بار به NUnit بگرایم و بِتِستم؟»
استاد گفت: «بِتِست!»
باز مدتی بِتِستید، باز خسته شد، گفت: «استاد، دلم هوای XUnit کرده است، رخصت می‌دهی تا به آن بِتِستم؟»
استاد گفت: «بِتِست!»
دیگر نایی در تنش نمانده بود، گفت: «استاد! مرا زین همه آزمون، امان ده! باشد که آخرین بار به TUnit 🧪بِتِستم و آنگاه بیاسایم؟»
💎 استاد گفت: «تو بِتِست، بمیر و بِتِست!»
- بِتِست: فعل امر تست نوشتن
- بُکید: فعل ماضی کد نوشتن، سوم شخص مفرد
✨⛏ درسته که مهم، تست نوشتنه، حالا بسته به نیازمون unit، integration, e2e, behaviour, stress, یا...
حالا اگر روی این موضوع توافق داریم، ولو به «تو بِتِست، بمیر و بِتِست!» و کنجاوید بدونید TUnit آیا یه قرطی‌بازی جدیده و یه بابایی آخر هفته بیکار بوده یه چیزی نوشته و چهار روز دیگه هم ولش می‌کنه، یا اینکه نه! یه نیازی بوده که با وجود MSTest و NUnit و XUnit یه لایبری تست‌نویسی جدید به وجود اومد؟!
اگر سواله، بگید تا بیشتر در موردش بگم و یه مقایسه با اون ۳ تا پیرمرد داشته باشم...
ری‌اکشن برای توضیح بیشتر: ⚙️
💬 تجربه، نظر؟