Author: امین مصباحی
Site: امین مصباحی
Source: https://mesbahi.net/fa/blog/2024/11/18/scrumban-intro
⚠️ Article content is partial (Telegram Instant View delivered in segments).
✨ ♻️ مقدمه‌ای بر Scrumban!
این چند سال، صحبت‌های متعددی در مورد بازاندیشی در مورد اسکرام یا روش‌های مشابه شده. برخی شرکت‌ها هم ازش دل کندن، برخی هم در ظاهر حفظش کردن و اگر بپرسیم خب حالا چقدر به بهره‌وری و رضایت تیم و مشتری و سازمان اضافه کرده، در پاسخ می‌گن، راستی چقدر هوا سرد شده!! 😅
همه چیز برمی‌گرده به فرهنگ تیم و مهارت لیدرشیپ و برنامه‌ریزی.
ولی روش‌ها هم هر از گاهی تغییرات یا نوآوری‌هایی نیاز دارن (البته نه برای همه، بلکه به جای درست و با پیش‌نیازهای درست). اسکرامبان ترکیبی از اسکرام و کانبان است. این چند سال هم اقبال خوبی بهش شده... سال ۲۰۱۷ توی یکی از جلسات همین تک‌افترنون، به تفصیل در مورد Agile, Scrum, CMMI توضیح دادم که ویدیوش توی آپارات بود. نکته اینه که هر تیمی با توجه به ساختار و نیازهاش و البته فرهنگش! روش متناسب با خودش رو باید انتخاب کنه، الزاما خفن‌ترین و کامل‌ترین، مفیدترین نیست...
سعی کردم چند خطی در موردش بنویسم و امیدوارم اگر چالش مدیریت تسک‌ها و برنامه‌ریزی تولید دارید، بخونید و 💬 در موردش نظرتون رو بنویسید...
https://mesbahi.net/fa/blog/2024/11/18/scrumban-intro/
🖼️ Photo
شاید برای شما پیش اومده باشه که ساختار و مراسم اسکرام رو دست‌وپاگیر یا ناکارآمد دیده باشین از طرفی یکی از اصول اسکرام اینه که تیم‌ها می‌تونن متناسب با نیازشون تغییراتی در چارچوب اسکرام ایجاد کنن، و حتی فرایندهای غیرضروری رو حذف کنن. ولی در عمل، مشکلاتی پیش میاد که باعث می‌شه خیلی از تیم‌ها احساس کنن مراسمات اسکرام (مثل دیلی استندآپ، اسپرینت پلنینگ، رتروسپکتیو) براشون به‌مرور زمان دست‌وپاگیر و وقت‌گیر می‌شه. از طرفی حذف این فرایندها از اسکرام شیر بی یال و دُم و اشکم می‌سازه. به این مشکلات نگاهی بیندازیم:
۱. دشواری ایجاد تغییر در فرهنگ تیمی
توی خیلی از سازمان‌ها، اسکرام به عنوان یک چارچوب ثابت و سختگیرانه معرفی می‌شه و تیم‌ها هم به‌طور معمول به همه مراسمات اسکرام پایبند می‌مونن، در حالیکه شاید نیاز واقعی به آن‌ها نداشته باشن. این موضوع بیشتر به دلیل عدم آشنایی با انعطاف‌پذیری واقعی اسکرام و ترس از شکست در اجرای صحیح اسکرام پیش‌میاد. برای همین، تیم‌ها ممکنه احساس کنن مجبورن تمام مراسمات رو انجام بدن تا «واقعاً چابک» باشن!!!
۲. جلسات بیش از حد و کاهش بهره‌وری
مراسمات اسکرام، به‌خصوص جلسات روزانه (دیلی استندآپ)، اسپرینت پلنینگ و رتروسپکتیو، اگه به درستی و با هدف مشخصی برگزار نشن، می‌تونن به جلسات بی‌هدف و وقت‌گیر تبدیل بشن. برای تیم‌هایی که به طور پیوسته نیاز به تغییر اولویت‌ها دارن، این جلسات می‌تونن به جای کمک به تیم، باعث اتلاف وقت و کاهش بهره‌وری بشن.
۳. عدم تناسب اسپرینت با نوع کارها
اسپرینت‌ها توی اسکرام معمولاً بین ۲ تا ۴ هفته هستن، هدفشون هم اینه که تیم‌ها بتونن یک بسته کاری کامل و قابل تحویل ارائه بدن. اما توی بعضی پروژه‌ها، به‌خصوص تیم‌های DevOps یا تیم‌های پشتیبانی، کارها ماهیت پیوسته و غیردوره‌ای دارن. در این حالت، اسپرینت‌های ثابت **ممکنه **باعث کندی کار بشه، چون تیم‌ها باید صبر کنند تا اسپرینت تمام بشه تا بتونن کارهای جدید رو شروع کنن.
۴. فشار برای تحویل در پایان هر اسپرینت
یکی از اصول اسکرام اینه که تیم‌ها در پایان هر اسپرینت یک بسته کاری قابل تحویل (Increment) ارائه بدن. اما در عمل، تیم‌ها گاهی تحت فشار قرار می‌گیرن تا به هر قیمتی کاری رو تکمیل کنن، حتی اگه نیاز باشه از کیفیت کار کم کنن. این موضوع می‌تونه باعث فشار روانی و کاهش کیفیت محصول بشه.
۵. تمرکز زیاد بر نقش‌ها و چارچوب‌های مشخص
اسکرام نقش‌های مشخصی داره، مثل اسکرام مستر و مالک محصول (Product Owner). در تیم‌های کوچک یا استارتاپ‌ها، این نقش‌ها ممکنه به صورت غیررسمی یا توسط یک نفر پوشش داده بشه. اما در تیم‌هایی که ساختار رسمی دارند، این نقش‌ها می‌تونن باعث دوباره‌کاری و سوءتفاهم بشن. همچنین، در محیط‌هایی که نیاز به تصمیم‌گیری سریع و تغییر اولویت‌ها وجود داره، داشتن نقش‌های زیاد ممکنه فرایند را کندتر کنه.
چرا اسکرامبان (Scrumban)؟
اسکرامبان ترکیبی از دو متدولوژی محبوب توسعه نرم‌افزار یعنی اسکرام و کانبان است. سعی شده تا مزایای هر دو رویکرد رو ترکیب کنن تا تیم‌ها بتونن به شیوه‌ای چابک‌تر و انعطاف‌پذیرتر عمل کنن.
چرا اسکرامبان ایجاد شد؟
۱. مشکلات اسکرام
بعضی مشکلات با اسکرام رو بالاتر نوشتم مثل ثابت بودن اسپرینت‌ها، مراسمات اجباری، سختی در تغییر و انعطاف‌پذیری و…
۲. مشکلات کانبان
کانبان یک روش بصری برای مدیریت جریان کاره که از تابلوهای کانبان و «کارِ در جریان» (WIP) استفاده می‌کنه. کانبان به تیم‌ها کمک می‌کنه تا تمرکز بهتری روی تکمیل کارها داشته باشن. اما کانبان هم مشکلاتی داره:
- فقدان ساختار: در کانبان، ممکنه تیم‌ها به دلیل نبود اسپرینت و مراسمات منظم، دچار سردرگمی بشن.
- چالش در برنامه‌ریزی بلندمدت: کانبان بیشتر روی تحویل مداوم و کوتاه‌مدت تمرکز داره و برای برنامه‌ریزی‌های طولانی‌مدت، راهکار کمتری ارائه می‌ده.
حالا اسکرامبان (Scrumban) ترکیبی از ساختار اسکرام و انعطاف‌پذیری کانبان می‌شه. هدفش، ایجاد تعادل بین برنامه‌ریزی ساختارمند و تحویل مداومه. بعضی ویژگی‌های کلیدی اسکرامبان رو می‌شه اینطور عنوان کرد:
- استفاده از تابلوی کانبان برای مدیریت کارها و محدود کردن تعداد کارهای در حال انجام (WIP).
- جلسات اسپرینت پلنینگ به صورت انعطاف‌پذیر، به جای برنامه‌ریزی اسپرینت‌های ثابت، تیم‌ها زمانی برنامه‌ریزی می‌کنن که ظرفیت لازم وجود داشته باشه.
- دیلی استندآپ‌های ساده‌تر، به جای تمرکز روی «چه کارهایی انجام شده» و «چه کارهایی قراره انجام بشه»، تمرکز بیشتری روی موانع و چالش‌های موجود خواهد بود.
- بهبود مستمر، مثل اسکرام، جلسات رتروسپکتیو برگزار می‌شن، اما با تمرکز بیشتر روی بهبود فرآیند و کاهش هدررفت.
اسکرامبان به تیم‌ها اجازه می‌ده که از ساختار اسکرام، فقط بخش‌هایی که براشون مفیده، استفاده کنن و در عین حال از انعطاف‌پذیری کانبان هم بهره ببرن:
- انعطاف در نقش‌ها: اسکرامبان، نقش‌های انعطاف‌پذیرتری داره و تمرکز بیشتری روی همکاری تیمی و حل مشکلات داره.